13.05.2012
Szósta Niedziela Wielkanocna

Bł. Jan Paweł i MB Fatimska

Dz 10,25-26.34-35.44-48; Ps 98; 1 J 4,7-10; J 15,9-17

Wobec narodów objawił zbawienie.

Trwajcie

W tłumaczeniu tekstu Ewangelii powinno się raczej powiedzieć nie: „wytrwajcie” a „trwajcie”.
Wytrwać można tylko chwilę, a tu chodzi o długie, cierpliwe trwanie przy Bogu.
* * *
Tylko ten, kto trwa w miłości Boga, jest spokojny.
Kochać Boga to kochać kogoś najgodniejszego.
Ta miłość nigdy nie może być za wielka i na pewno jest odwzajemniona, bo Bóg kocha każdego z nas.
Trwanie w takiej miłości – jest radością Chrystusa.
Żeby wytrwać, trzeba nieustannie starać się wypełniać to, czego Bóg od nas chce.
Nie wystarczy jednak etyka obowiązku. Potrzebna jest postawa dziecka, które czyni wszystko z miłości do ojca.  

Ks. Jan Twardowski

6.05.2012
Piąta Niedziela Wielkanocna

Krzew winny i latorośle

Dz 9,26-31 Ps 22 1 J 3,18-24 J 15,1-8

Będę Cię chwalił w wielkim zgromadzeniu.

Świętych obcowanie

„Ja jestem prawdziwym krzewem winnym ” – mówi Jezus.
Prawdziwym to znaczy wiernym, niezawodnym,
tym jedynym, któremu można zaufać.
Według słów Jezusa chrześcijanin ma być częścią krzewu winnego, jego latoroślą.
Jacy jesteśmy bezradni i wszechmocni.
Bezradni, jeżeli budujemy tylko sami i opieramy się na samych sobie.
Wszechmocni, jeżeli opieramy się na Nim.
Nie ma „prywatnych świętych”, tak jak nie ma „prywatnych grzeszników”.
Cokolwiek czynimy dobrego,
obdarowujemy tym skarbem całą wspólnotę,
a każdy nasz grzech ją rani.
Ile razy czytam o krzewie winnym,
przypomina mi się prawda o „świętych obcowaniu”.  

Ks. Jan Twardowski

29.04.2012
Czwarta Niedziela Wielkanocna

Raffaello Sanzio– Uzdrowienie przez cień Piotra

Dz 4,8-12; Ps 118; 1 J 3,1-2; J 10,11-18

Kamień wzgardzony stał się fundamentem.

Zjednoczeni

Wyraz „owczarnia” w języku potocznym oznacza zagrodę czy pomieszczenie przeznaczone do hodowli owiec.
Jezus powiedział: „Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. Także i te muszę przyprowadzić i będą słuchać głosu mego”.
Przyprowadzić – to nie znaczy zagarnąć do jednej zagrody.
Chodzi tu o wspólnotę owiec słuchających Jezusa – wspólnotę w szerszym pojęciu. Tę, która w Jego imię jednoczy ludzi.
Ten fragment Ewangelii należy chyba odczytywać w duchu ekumenii.  

Ks. Jan Twardowski

22.04.2012
Trzecia Niedziela Wielkanocna

Duccio_di Buoninsegna – W wieczerniku 1308

Dz 3,13-15.17-19 Ps 4 1 J 2,1-5a Łk 24,35-48

Wznieś ponad nami światłość Twoją, Panie.

Wy będziecie świadkami

Słowem „świadek w języku prawników określa się tego, kto stwierdza, że widział to, o czym świadczy, i przy tym był.
Prawdziwy chrześcijanin świadczy o obecności Chrystusa w Kościele – i w swoim życiu.
Takim świadkiem jest każdy święty – a może nim . być każdy z nas.
Świadczyć trzeba do samego końca. Nie zniechęcać się – nawet gdyby to było bardzo dla nas trudne. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa być świadkiem Chrystusa – znaczyło to samo, co być męczennikiem.
Nie chodzi tu jedynie o śmierć męczeńską.
Nieraz trudniej jest świadczyć o obecności Jezusa w naszym codziennym życiu: w beznadziejnej chorobie, . kalectwie, pośród nękających co dzień przykrości.  

Ks. Jan Twardowski

15.04.2012
Druga Niedziela Wielkanocna

Rubens – Niewierny Tomasz

Dz 4,32-35; Ps 118; 1 J 5,1-6; J 20,19-31

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.

Tomasz

Obmawiamy świętego Tomasza – nazywamy go niedowiarkiem, niewiernym Tomaszem.
Ile w nim tęsknoty za wiarą.
Nie mógł uwierzyć, a jednak przyszedł do wieczernika, czekał, modlił się.
Co prawda zapewniał, że kiedy dotknie ran Jezusa — uwierzy.
Zobaczył — nie dotknął, a uwierzył.
W Indiach, w mieście Madras, pokazują miejsce, gdzie ten „niewierzący” Tomasz oddał życie za wiarę.  

Ks. Jan Twardowski

8.04.2012
Niedziela Wielkanocna Zmartwychwstania Pańskiego

Giotto di Bondone – Zmartwychwstanie

Dz 10,34a.37-43; Ps 118; Kol 3, 1-4; J 20,1-9

W tym dniu wspaniałym wszyscy się weselmy.

Baranek

Tyle się mówi na Wielkanoc o baranku.
Zdawałoby się, że słaby, bezbronny, nawet z rogami niegroźny wobec stada wilków.
Cichy i pokorny – a przecież z łopocącą, zwycięską chorągwią.
Przypomina Pana Jezusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego.
* * *
Baranku wielkanocny coś wybiegł z rozpaczy
z paskudnego kąta
z tego co po ludzku się nie udało
prawda, że trzeba stać się bezradnym
by nielogiczne się stało
Baranku wielkanocny coś wybiegł czysty
z popiołu
prawda, że trzeba dostać pałą
by wierzyć znowu. 

Ks. Jan Twardowski

6.04.2012
Wielki Piątek Męki Pańskiej

Iz 52,13-53,12; Ps 31; Hbr 4,14-16;5,7-9; J 18,1-19,42

1.04.2012
Niedziela Palmowa Męki Pańskiej

Benjamin Robert Haydon – Wjazd do Jerozolimy

Iz 50,4-7; Ps 22; Flp 2,6-11; Mk 14,1-15,47

Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?

Palma

Co się stało z Jezusem po Jego tryumfalnym wjeździe do Jerozolimy?
Na ziemi pozostały rozrzucone liście palm.
W Jerozolimie rozbrzmiewało echo pieśni „Hosanna” .
Jezus znikł.
Potem zobaczyli Go znowu w świątyni.
Niepozorny, nauczał jak co dzień.
Czy nie dziwi nas ta niezwykła przemiana?
Po raz pierwszy Jezus pozwolił na swój ziemski tryumf, pokazał jednak, że nie to było najważniejsze.
* * *
Palma w ręku chrześcijanina staje się znakiem wiary wtedy, gdy spełnia on to, czego Bóg od niego chce – choćby miał spaść z osła po tryumfalnym pochodzie.

Ks. Jan Twardowski